اول اینکه یه قاصدک اومد تو اتاقم نشست رو میز.قاصدک رسید..... .
یورو 2008 و نگاه کردین؟
به نظر من زندگی هر کدوم از ماها عینه یه جام فوتباله.جام یکی آسیاییه اصلا تو جهان اعتبار نداره ماله یکی تو قاره آفریقاست،مال یکیم مال اروپاست که کلی ارزش داره.تو هرجام چند تا بازی انجام میشه،اتفاقای زندگی ما هر کدوم یه بازیه تو این جام.
تو هر بازی یه اتفاقی میفته،بعضی
بازیا باعث حذف میشه،بعضیا ارزشمونو زیاد میکنن،یعضیا باعث میشه استعداد تازه ای توخودمون
کشف کنیم و بعضیاش بازیه بیخودین و هیچ تاثیری ندارن برامون،بعضیاشم تجربه بهمون
میدن و یه چیزایی بهمون یاد میدن.
داور بازیا وجدان ماست.کسی که
قانون وضع میکنه فیفاست که میشه خدا.
ما اگه بازیامونو ببریم میریم مراحل
بالا اگه نه حذف میشیم.تو بعضی بازیا خوب بازی میکنیم پس حقمون برده،ولی تو بعضیاش
با دادن رشوه به داور بدون اینکه بازیه خوبی ارائه بدیم برنده میشیم.ولی فکر
نمیکنیم اینکه پول گرفته ازمون همه چیرو یه روزی لو میده اونوقت.... .
ما گاهی میشیم عین هلند خوب
بازی میکنیم ولی حذف میشیم.گاهی میشیم اسپانیا خوب بازی میکنیم و جایزمونو
میگیریم.گاهی میشیم آلمان خیلی خوب نبودیم ولی با تلاش خودمون به یه جاهایی
میرسیم.گاهی میشیم ایتالیا با کلی نیرو نمیتونیم چیزی بدست بیاریم.گاهی میشیم
روسیه که تا آخرین لحظه ها امیدمونو از دست نمیدیم و تسلیم نمیشیم میبازیم ولی سربلند
کنار میریم وگاهی
میشیم انگلیس که اصلا نمیتونیم یه بازی رو شروع کنیم.
گاهی تو زمین تک روی میکنیم و
فقط به فکر درخشش خودمونیم تو بعضی حرکتا موفقیم و تو بعضیاش نه ولی خوب ما تکروی
کردیم پس نمیتونیم کار موثری انجام بدیم.گاهی کار ما رو مردم عادی نمیبینن ولی
فیفا بازی خوب مارو میفهمه ،گاهی چنان مغروریم که به کل محو میشیم و نمیتونیم حتی
یه بار پا به توپ شیم.گاهی فقط از کناره ها حرکت میکنیم نمیدونیم ممکنه یکی مثل
گاتوزو به پستمون بخوره اونوقت با توپ میریم تو اوت.
بعضیامون تا پای جون میدویم و
تلاش میکنیم اما بعضیامون کم فروشی و گاهی خود فروشی میکنیم.
گاهی خطایی انجام میدیم که
داور اگه داور باشه خطامونو میگیره و ممکنه بهمون کارت بده.گاهی تو دو تا بازی که
دو تا کارت گرفتیم تو بازی بعد محرومیم و نمیتونیم بازی کنیم.
گاهی فیفا کارتامونو میبخشه
میگه عیب نداره کارتا رو تو دور بعد حساب نکنید.از نوع شروع کنید و گاهی بخششی
نیست.
و اگه داور رشوه بگیر باشه کارتی نمیده هیچ اصلا
خطامونم نمیگیره.
میریم بالا تا جایی که به
فینال میرسیم هر بازی 90 دقیقس ممکنه تو این وقت نتونیم کاری بکنیم اینجاست که طبق
قانون فیفا بهمون وقت اضافی میدن دوتا 15 دقیقه تا شاید بتونیم برنده شیم.یه ربع
اولو همینجوری پاس بیخودی بهم میدیم تا وقت تموم میشه تو یه ربع دوم که میبینیم
قضییه جدی شده یکم تلاش میکنیم ولی وقت کمه نمیشه.میرسیم به پنالتی وشاید
شکست...... .
اینجاست که گیر میدیم به زمین
و زمان،توپ سبک بود،زمین خراب بود،داور به نفع گرفت،وقت کم گرفتن و.... .آخر سرم جالبه
بعضیا گیر میدیم به قانون فیفا که چرا مثلا بازی 90 دقیقس کاش بود 100 دقیقه یا چرا
هند بازیکن خطاست یا چرا تکل از پشت جریمش اخراجه وچیزای دیگه.
آخرشم بر میگردیم از جام حالا
باید بریم پیش رئیس فدراسیون و جواب پس بدیم که چرا باختیم.رئیس کیه باز خدا از بس
کار درسته.
میگه:ما اینهمه بهتون امکانات
دادیم،اینهمه خرجتون کردیم هر چی خواستین بهتون دادیم کلی حرص خوردیم کلی هواتونو
داشتیم،جلو این و اون باعث سر شکستگیتون نشدیم و ......آخرش شما چیکار کردین؟جواب
بدین؟
شماها که کم فروشی کردین باید
مجازات شین و از تیم ملی کنار میرین.و اونایی که تلاششونو کردن حقشونو میگیرن.
شباهت فوتبال با زندگی خیلی
بیشتر از چیزیه که نوشتم ولی از اونجا که بهم ثابت شده(با معنی کردن شعری که تو
پست قبلی نوشتم!!) شما حوصله ندارین پس تا اونجا که تونستم خلاصش کردم اگه زیاد شد
شرمنده.
زندگی یه بازیه،یه جام،یه
مبارزه،پس خوب بازی کنیم حذوم شدیم عیب نداره ما که کم نذاشتیم ما جنگیدیم پس سر
بلندیم وبرنده.یادتون باشه ما الان تو جامیم و تو یه بازیه ی90 دقیقه ای پس وقت و
صرف حاشیه نکنیم شروع کنیم مبارزه رو فیفا با ماست.
یا حق.
